معمول است که برای امید دادن به همدیگر از روشنایی فردا حرف می زنیم و امروز را اگرچه سخت و زجرآور باشد به امید فردا چون می گذرد سخت نمی گیریم . حرف این است که زندگی همین لحظه ها و آنات است که بی هیچ برداشتی می گذرد و ما همچنان به امید فردایی بهتر زجر و ننگ امروز را تحمل می کنیم ولی باید نهیب بر آوریم که حال امروز را باید خوب کنیم و نیامده را به تصور خوب و خوش به تصویر نکشیم .فردا همان امروز است که دیروز به امیدش نشستیم و باید حواسمان باشد که چگونه روزگار می گذرانیم ....
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و پنجم خرداد ۱۴۰۱ ساعت 9:18 توسط محمد ایمانی
|
برچسب:
نویسنده: ساحل رحیمی
تاريخ: پنجشنبه
7 مهر
1401 ساعت: 0:31